" ماکس برود" رمان نویس و فیلسوف فرهنگ به عنوان فرزند یک بانکداردر سال 1884 در پراگ بدنیا آمد. او در آغاز به تحصیل حقوق پرداخت، و به شغل دولتی روی آورد و پیش از آنکه وارد دنیای ادبیات و روزنامه نگاری شود، مدتی در شورای وزیران چکسلواکی کار کرد. او سال های بسیاری به عنوان منتقد نمایشنامه و موسیقی در تحریریۀ روزنامۀ "Prager Tagblatts" فعالیت می کرد. او نزدیکترین دوست فرانتس کافکا بود که برخلاف توصیۀ وی، نوشته های او را پس از مرگش نسوزاند و به انتشار رساند. "زندگی با یک ایزد بانو"، به گناه و اجتناب ناپذیر بودن آن می پردازد. او می گوید:" من کاملا" متقاعد شده ام که سرنوشت انسان نه با بی گناهی و معصومیت که با گناهکاری سرشته شده است( مانند بسیاری از اندام های ما که وجود باکتری ها برای کنش آنها ضروری است.) زندگی آمیخته با گناه یعنی بشر گناه را در کنار خود و در درون خود دارد؛ او ازگرداب توانمند و نیروی جنبشی که از آن سرچشمه می گیرند استفاده می کند بدون اینکه به آن اجازۀ بزرگ شدن و گسترش یافتن را بدهد. پس هنر این است: بدون اینکه بگذارد گناه بزرگ شود. Der Romancier und Kulturphilosoph „Max Brod“) 1884- Prag; 1968- Tel Aviv( wurde als Sohn eines Bankiers geboren. Er studierte zunächst Jura, schlug dann die Beamtenlaufbahn ein, war eine Zeitlang beim tschechoslowakischen Ministerratspräsidium tätig, um sich schließlich, der Literatur und dem Journalismus zuzuwenden. So arbeitete er viele Jahre lang als Theater- und Musikkritiker in der Redaktion des „Prager Tagblatts“. „Ich bin vielmehr überzeugt, dass es die Bestimmung des Menschen ist, nicht etwa sündenlos, sondern mit der Sünde (so wie viele unserer Organe ohne Bazillen gar nicht funktionieren könnten).- Mit der Sünde leben: das heißt, -so dass man die Sünde neben sich und auch wohl in sich hat, den mächtigenWirbel und Bewegungsstrom benützt, der von ihr ausgeht,- ohne sie jedoch groß werden zu lassen.Das ist die Kunst: ohne sie groß werden zu lassen.“