"هاینریش" و "مارتین" هردو پدر خود را درجنگ از دست داده اند . با وجود اینکه شرایط زندگی آنان کاملا" با یکدیگر فرق دارد، این دو نوجوان 12 ساله تجاربی را از سر می گذرانند که به هویت و شخصیت آنان شکل می دهند. موضوعی که هاینریش را آزار می دهد، زندگی غیر رسمی مادرش با فرد دیگری است. چرا که درغیراینصورت، حقوق مستمری بازماندگان قطع می شود. در مقابل، نه مارتین ونه مادرش هیچکدام دغدغۀ مالی ندارند. چون مادر بیوۀ یک شاعر مشهور و ثروتمند است. ولی مارتین اغلب احساس تنهایی می کند و گمان می برد مادرش علی رغم این رفاه و آسایش، از فقر ونداری رنجوراست. نویسنده زندگی روزانۀ این دو دوست را از دیدگاه های گوناگون وبا توجه ویژه به نیازهای دوران آغازین نوجوانی، دقیق و با احساس توصیف می کند. اوبا سرنوشت مادران وپسران تصویری از نسل جنگ و کوتاه زمانی پس ازجنگ را ترسیم می کند که دارای اعتبارنمونه است. Heinrich und Martin wachsen ohne Väter auf, denn diese sind nicht aus dem Krieg zurückgekehrt. Ihre Lebensumstände sind grundverschieden, und doch teilen sie prägende Erfahrungen.Heinrich wächst in ärmlichen Verhältnissen auf und muss früh Verantwortung übernehmen. Seine Mutter lebt in wechselnden »Onkel-Ehen«, worunter Heinrich sehr leidet. Martins Mutter dagegen ist die vermögende Witwe eines anerkannten Dichters, materielle Sorgen kennen die beiden nicht. Doch fühlt sich Martin oft alleingelassen und ahnt, dass seine Mutter trotz des Wohlstands Mangel leidet. Einfühlsam und genau beschreibt Böll den Alltag der beiden Freunde aus wechselnder Perspektive und richtet dabei sein Augenmerk auch auf die Nöte der beginnenden Pubertät. Mit den Schicksalen der Söhne und ihrer Mütter zeichnet er ein Bild der Kriegsgeneration und der frühen Nachkriegszeit, das exemplarische Geltung hat.