محور اصلی داستان صومعه سنت آنتونی است که در سالهای جوانی توسط هاینریش فِمل (فِمل پدر) ساخته شد ولی در روزهای پایانی جنگ، فِمل پسر(روبرت) در شرایطی قرار می‌گیرد که مجبور به ویران کردن این بنا می‌شود و در زمان وقوع داستان یوزف، آرشیتکت جوان که فرزند روبرت است در حال بازسازی آن است. نسل اولِ فِمل آن را می‌سازد، نسل بعد آن را ویران می‌کند و نسل سوم آن را از نو بنا می‌کند. روایت مناقشۀ بین فرصت طلبان سیاسی و متفکران مستقل مسیحی. داستان از دفتر کار روبرت فِمل، آرشیتکت و کهنه سرباز جنگ جهانی دوم آغاز می‌شود. او نسبت به جزئیات وقایع روزمره به شدت دقیق و حساس است و برنامۀ از پیش نوشته‌ای دارد که بر اساس آن هر روز رأس ساعت نه ونیم برای بازی بیلیارد در هتل پرنس هاینریش حضور می‌یابد و در طی بازی که به منظور برد وباخت نیست به شدت محاسبات فیزیکی را زیر نظر دارد تا مبادا در بازی خطایی از وی سر بزند. این دقت وموشکافی تنها ماسکی است که روبرت خود را در زیر آن پنهان می‌کند. او با خدمتکار جوان هتل ، هوگو، از روزگار جوانی خود، روزهای جنگ و حضور وی در آن به عنوان متخصص تخریب صومعۀ معروف سنت آنتونی سخن می گوید تا به این ترتیب از این گذشتۀ رقت آور رهایی یابد. Drei Generationen einer rheinischen Architektenfamilie werden sich an diesem 6. September 1958 versammeln, um den achtzigsten Geburtstag ihres Oberhauptes zu feiern. Heinrich Fähmel hatte 1907 den Auftrag erhalten, die Abtei St. Anton zu erbauen. Sein Sohn Robert - er spielt täglich von halb zehn bis elf im Hotel Prinz Heinrich Billard - hat als Sprengmeister der Wehrmacht diese Abtei in den letzten Kriegstagen zerstört. Der Enkel Joseph wird am Wiederaufbau beteiligt. In den Gesprächen Roberts mit dem Hotelboy, in Rückblenden und Erinnerungen seines Vaters verknüpfen sich Vergangenheit und Gegenwart, werden die Situationen der einzelnen Zeitabschnitte deutlich. In dem Roman „Billard um halbzehn“ geht es um dei Interpretatin des Schicksals der letzten drei Generationen in Deutschland, um den Konflikt zwischen dem selbstständig denkenden und handelnden christlichen Einzelgänger und dem politisch opportunistischen Kollektiv.