هدف اصلی این کتاب تجزیه و تحلیل دو جنبۀ وجودی انسان یعنی داشتن و بودن است. فروم در این کتاب بیان می کند که دو حالت وجودی، در زندگی انسان ها با یکدیگر در ستیزه هستند: حالت «داشتن» که بر دارایی های مادی، قدرت و پرخاشگری تمرکز دارد و پایه و اساس ضد ارزش هایی جهانی همچون حرص، حسادت و خشونت است؛ و حالت «بودن» که پایه های وجودی اش را عشق، لذت سهیم شدن با دیگران و فعالیت های سازنده شکل می دهد. کتاب درسه بخش و یک پیشگفتار تنظیم شده است: درپیشگفتار فروم چشم انداز بدبینانۀ خود از فرهنگ را بیان می کند، به نقد سرمایه داری پرداخته و " یک جامعۀ مشخصا" نا امید" را توصیف می کند. در بخش اول، برای نشان دادن تفاوت میان داشتن و بودن او افزون بر مثال های فلسفی، مذهبی و روزمره به مواردی از جمله ریشه شناسی واژه ها، زبان شناسی اجتماعی اشاره می کند. در بخش دوم نیزبه تجزیه و تحلیل تفاوت بین دو شکل وجودی می پردازد. سرانجام در بخش سوم او بحران جامعه ( گذشته و حال) را شرح داده و راه حل های ممکن را ارائه می دهد. Das Hauptanliegen dieses Buches ist die Analyse der beiden Existenzweisen des Menschen, der des Habens und der des Seins. Die heutige Gesellschaft ist von Modus des Habens ode Habenwollens bestimmt: Ihr Verhalten ist durch den Charakter des Privateigentums bestimmt. Demgegenüber sind Vraussetzungen für den Modus des Seins vor allem Unabhängigkeit, Freiheit und kritische Vernunft. Das Werk ist in die Einführung und drei Hauptteile unterteilt. In der Einführung legt Fromm seine kulturpessimistische Sichtweise dar, übt Kapitalismuskritik und beschreibt „eine Gesellschaft notorisch unglücklicher Menschen“. Im ersten Teil zeigt Fromm unter anderem etymologische, soziolinguistische, philosophische, religiöse und alltägliche Beispiele für den Unterschied zwischen Haben und Sein auf und analysiert dann im zweiten Teil den Unterschied den beiden Existenzweisen. Im dritten Teil schließlich legt er die Krise der (damaligen und heutigen) Gesellschaft dar und stellt Lösungsansätze vor.