در بایرن و اتریش برای شخصیت هایی مانند این، دو واژۀ دیگر وجود دارد "Schani": و. "Strizzi" یک فرهنگ واژه های باواریایی در مورد "Strizzi" چنین می نویسد "مرد بسیار جوان که وسواس و اشتیاقی برای کار ندارد". در هر صورت، عدم تمایل به کار معیاری برای تشخیص فوری تعلق فرد به "Stenz" نمی تواند باشد. کتاب در بردارندۀ فیلمنامه های قسمت های دهگانۀ این مجموعۀ پلیسی به کارگردانی "هلموت دیتل" است که بین سال های 1981 تا 1983 از تلویزیون بایرن پخش می شد. شخصیت اصلی در آغاز کمیسر جنایی 45 ساله " فرانتس مؤنشینگر" اهل مونیخ است که در پایان داستان به بیش از 50 سالگی می رسد. مردی خوش تیپ و خوش گذران که همواره در کانون توجه زنان قرار دارد. او را برای ظاهر بزهکارانۀ جنوبی اش، درمحافل شخصی اش "موناکو فرانتس" می خواندند، زودتر از آنچه تصمیم سرنوشت ساز زندگی اش را بگیرد: اینکه او باید یک مجرم باشد یا ترجیحا" یک مرد قانون. "موناکو فرانتس" اما، درکنار"آنت فون زوتینگن" بیست سال زندگی شاد وموفقی داشته است. همسری که او را از روی علاقه " Spatzl" صدا می زند. "آنت" خاستگاه اجتماعی بهتری دارد و یک مغازۀ عتیقه فروشی را اداره می کند که زمینۀ مراودۀ او را با طبقۀ خاصی از جامعه فراهم می کند. طبقۀ اجتماعی که همسرش با آن سرو کار چندانی ندارد. این تضاد اغلب به موقعیت های کمیکی منجر می شود مانند زمانی که "موناکو فرانتس" به هر طریقی می خواهد مانع بازدید از اپرا شود. "موناکو فرانتس" همچنین عاشق ماجراجویی است. او علاقۀ توصیف ناپذیری نسبت به جنس زن دارد. روابط او با دیگر زنان بر " آنت" پوشیده نیست و او ناگزیر از بردباری در برابر این رفتاراست. "مانفرد کوپفک" (مانی) بهترین دوست وهمکارش در پلیس مونیخ، در شروع ماجراها و سپس پنهان ساختن آنها به روشی سرگرم کننده از "آنت" او را همراهمی کرده و کمک می کند. Im bayerischen und österreichischen Raum gibt es zwei weitere Bezeichnungen für einen ähnlichen Typus: den „Schani“ und den „Strizzi“. Über den „Strizzi“ sagt ein bayerisches Wörterbuch, er sei ein „...jüngerer, nicht gerade von Arbeitswut besessener Mann“. Die Arbeitsscheu ist jedenfalls nicht das Charakteristikum, an dem man die Zugehörigkeit zur Spezies „Stenz“ sofort erkennen könnte. Monaco Franze – Der ewige Stenz ist eine zehnteilige bayerische Fernsehserie überwiegend unter der Regie von Helmut Dietl. Hauptfigur ist der zu Beginn der Handlung 45-jährige Münchner Kriminalkommissar und Lebemann, der „ewige Stenz“ (Weiberheld) Franz Münchinger; am Ende der Handlung ist er über 50 Jahre alt. „Franz Münchinger“ stand wegen seines sündhaft südländischen Aussehens allgemein in seinen Kreisen „Monaco Franze“ genannt, bald vor der entscheidenden Frage seines Lebens: ob er nämlich ein Krimineller oder lieber ein Kriminaler werden sollte. Seit zwanzig Jahren führte der „Monaco Franze“ eine glückliche Ehe mit „Annette von Soettingen“, die er liebevoll „Spatzl“ nennt. Annette stammt aus besseren Kreisen und betreibt einen Antiquitätenladen und verkehrt standesgemäß in der sogenannten besseren Gesellschaft, mit der Monaco Franze wenig anfangen kann. Dieser Kontrast führt oft zu komischen Situationen, so etwa, wenn er mit allen Mitteln versucht, einen Opernbesuch zu vermeiden. Monaco Franze aber liebt auch das Abenteuer. Ihm eigen ist sein brennendes Interesse am weiblichen Geschlecht. Er hat immer wieder Beziehungen zu anderen Frauen, was Annette durchaus bewusst ist und was sie wohl oder übel toleriert. Sein bester Freund „Manfred Kopfeck „ (Manni), sein Kollege bei der Münchener Polizei, ist ihm beim Anbahnen von Affären und ihrem Verschleiern vor seiner Frau in aller Regel in amüsanter Weise behilflich