"شانگهای" آنگونه که در اینجا توصیف شده است ، دیگر وجود ندارد. اکنون چهره اش، مانند همیشه تغییر کرده است. خیابان های آن شاهد زد وخوردها و جنگ های بیشماری بوده اند؛ ولی هرگز به شدت درگیری ها ازتابستان تا پاییز سال 1937، نبوده اند. هتل معروف " شانگهای" درهیجده طبقه با ستون ها و بام باغ های افسانه ای خود درمنطقۀ بین المللی در قلب شهر قرار داشت. با یکی از اولین بمب های ژاپنی یا چینی که هیچگاه معلوم نشد، بسیاری از مردم زخمی و نه نفر کشته شدند. نه نفر از هزاران نفر که می بایست در اولین روز درگیری جان می باختند. در این رمان نفس گیر، ویکی باوم، از این نه نفر و مسیری که به سوی شانگهای طی کرده اند ماجرای کشته شدن آنان می نویسد. رمانی که خواندن آن نه تنها هیجان انگیز است، بلکه درک تنش های عمیق بین تمدن شرق آسیا و تمدن غربی را برای خواننده آسان تر می سازد. „Shanghai“, wie es hier geschildert wird, existiert nicht mehr. Es hat sein Gesicht verändert, wie so oft zuvor. In sienen Straßen ist ungezählte Male gekämpft worden, aber niemals so hart wie vom Sommer bis zum Herbst 1937. Das berühmte „Hotel Shanghai“ mit seinen Kolonnaden, seinen achtzehn stockwerken und seinem märchenhaften Dachgarten lag in der internationalen Kolonie im Kern der Stadt. Es wurde von einer der ersten Bomben getroffen, ob von einer chinesischen oder japanischen, konnte nie ermittelt werden.Viele Menschen wurden damals verwundet und neun getötet, neun von Tausenden, die an diesem ersten Tag der Kämpfe sterben mußten. Von diesen neun Menschen, von den Wegen, die sie nach Shanghai brachten, von dem Verlauf ihres Todes erzählt Vicki Baum in diesem atemberaubenden Roman, der sich nicht nur spannend liest, sondern der uns gleichzeitig auch die tiefgreifenden Spannungen zwischen Ostasien und der westlichen Zivilsation besser verstehen lässt.