در آغاز قرن 20 و در پراگ یک فروشندۀ ساده لوح واحمق سگ بنام "یوزف شوایک" زندگی می¬کند. ولی او با بذله¬گویی و زیرکی روستایی امور زندگی خود را بدست دارد. به طور رسمی، او "احمقی" قلمداد می شود که درزمان تهدید بروز یک جنگ قابل پیش بینی خود را برای خدمت سربازی معرفی می¬کند. هنگامی که از سرباز بی¬باک "شوایک" در بارۀ وضعیت روحی¬اش سؤال می¬شود او با لبخندی فریاد می زند: "فرمانبردارانه گزارش می¬دهم: من خیلی احمقم!" ولی "شوایک" به جای جبهه در دادگاه، بیمارستان روانی و سرانجام زندان پادگان به سر می برد. با چهرۀ معصومانۀ یک کودک و آرامش تزلزل ناپذیر، اوخون همۀ افسران ، پزشکان و قضات را به جوش می¬آورد. اینکه " شوایک" با روشی ماهرانه از خدمت سربازی اجتناب کرده یا در واقع شرایط نامساعد مانع او شده¬¬اند، مشخص نیست. او تا زمانی که هر دستور خدماتی را عینا" اجرا می¬کند؛ سیستم نظامی و مقامات آن را درهر صورت مورد تمسخر قرار می دهد. سرود¬های پرشور نظامی او، آوازبی¬ رحم خداحافظی در نظامی گری هستند. "هاشک" پوچی تحریک مردم به جنگ، پیش و پس از آغاز جنگ جهانی اول و آماده ساختن آنان در پادشاهی اتریش- مجارستان، نیزخلق وخوی بیشتر" مردم فرودست" که تمایلی به جنگیدن برای "امپراتور و خانواده اش" نداشتند؛ به زبان خاص خود توصیف کرد. او به جای ترسیم تصویری ایده¬آل از "روزهای خوب گذشته" دردوران پادشاهی شیرین و دلسوز دانوب که بن مایۀ فیلم¬¬سازی رمانتیک بودند؛ وجه تاریک این زمان و جامعه را هدف قرار می دهد: دیوان سالاری، اتهام زنی، اطاعت کورکورانه و اجرای ابلهانۀ دستورات، نیز تبعیض و سرکوب گاه وحشیانۀ چک¬ها بدست مقامات دولتی و ارتشی امپراتوری آلمان-اتریش. "یاروسلاو هاشک" دراین اثر، لودگی¬ها وبذله¬گویی¬های محبوب برآمده از شعر و فرهنگ عامه را با خلاقیت خود غنا بخشید. چنین پیکربندی زاییده شده از ویژگی¬های شخصیتی، هوش مادرزادی و فانتزی مردمی که به زبان آنان سخن می¬گوید، در خود جوانۀ تجزیه ناپذیری را به همراه دارد. "یاروسلاو هاشک" (1922-1883) نویسندۀ چک، نوشتن را از 17 سالگی با نگارش داستان¬های کوتاه طنز آغاز کرد. ولی پیش از اینکه بتواند به آن به صورت جدی بپردازد؛ کارهای گوناگونی را تجربه کرد. از جمله کارآموزی در داروخانه، کارمندی بانک، روزنامه نگاری، سردبیری و فروشندگی سگ. نگرش انتقادی او نسبت به پیرامون خود و واقعیت جاری تنها در داستانهای هجوآمیزش نمود نداشت. وی در سال 1904 به یک انجمن آنارشیستی پیوست، شب¬نامه نوشت، سردبیر روزنامۀ انجمن بود و دراعتراضات شرکت کرد. ولی امپراتوری اتریش-مجارستان فعالیت انجمن های آنارشیستی، کمونیستی و دیگر انجمن های گسترش دهندۀ عقاید انقلابی را غیرقانونی اعلام کرد و اعضای آنها تحت تعقیب قرارگرفتند. بنابراین، "یاروسلاو هاشک" با مأموران اجرای قانون درمی¬افتد. او در سال 1908 به دلیل ازدواج و تمایل به امنیت بیشتر از جرگۀ آنارشیست¬ها جدا شد. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts lebt in Prag ein naiver und tölpelhafter Hundehändler namens „Josef Schwejk“. Er meistert sein Leben aber mit Witz und Bauernschläue. Amtlich gilt er als „Idiot“, der sich beim absehbar drohenden Ausbruch eines Krieges zum Dienst als Soldat meldet. Nach seinem Geisteszustand gefragt, ruft der brave Soldat „Schwejk“ mit einem Lächeln:“ Melde gehorsamst: Ich bin so blöd!“ Statt in den Krieg zu ziehen, landet „Schwejk“ vor Gericht, im Irrenhaus und schließlich im Garnisonsgefängnis. Mit der Unschuldsmiene eines Kindes und seiner unerschütterlichen Gelassenheit treibt er sämtliche Offiziere, Ärzte und Richter zur Weißglut. Ob er sich auf geschickte Weise vor dem Militärdienst drückt oder tatsächlich durch unglückliche Umstände gehindert wird, bleibt ungewiss. Indem er jeden Dienstbefehl wortwörtlich nimmt, gibt „Schwejk“ das militärische System mit seinen Autoritäten in jedem Fall der Lächerlichkeit preis. Seine inbrünstigen Militärgesänge stimmen einen schonungslosen Abgesang auf den Militarismus an. „Hašek“ schilderte in seiner speziellen Sprache den Widersinn der Kriegshetze und Mobilisierung in der Donaumonarchie vor und nach dem Beginn des Ersten Weltkriegs und die Stimmung der meisten „Untertanenvölker“, die keine große Lust hatten, in die Schlacht für den „Herrn Kaiser und seine Familie“ zu ziehen. Er zeichnet dabei kein idyllisches Bild von der „guten alten Zeit“ in einer liebenswürdig-gemütlichen Donaumonarchie. Stattdessen nimmt er die Schattenseiten dieser oft in Filmen romantisierten Zeit und Gesellschaft aufs Korn: Bürokratismus, Denunziantentum, dumpfen Untertanengehorsam und stupide Befehlserfüllung. Außerdem die Zurücksetzung, teilweise auch brutale Unterdrückung der Tschechen durch die deutsch-österreichische Führungsschicht in Staat und Armee. Mit seinem Schwejk hat „ Jaroslav Hašek“ die liebenswerten Schelme aus Dichtung und Folklore um ein kostbares Original bereichert. Geboren aus den Charakter-Eigenheiten, dem Mutterwitz und der Phantasie des Volkes, dessen Sprache sie redet, trägt die Gestalt den Keim der Unstreblichkeit in sich. „Jaroslav Hašek“(1883-1923),tschechische Schriftsteller begann schon mit 17 Jahren humorvolle Kurzgeschichten zu schreiben. Bevor er sich völlig der Schriftstellerkarriere widmen konnte, wechselte er zahlreiche berufliche Tätigkeiten: Lehrling in der Apotheke, Bankangestellte, Journalist, Redakteur, Hundehändler. Seine kritische Haltung gegen seine Umgebung und die fortbestehende Wirklichkeit fand den Ausdruck nicht nur in seinen satirischen Erzählungen. In 1904 trat er einem anarchistischen Verband bei, schrieb Flugblätter, war Redakteur der Zeitung des Verbands und nahm an den Protestaktionen teil. In Österreich-Ungarn waren die anarchistische, kommunistische und andere Verbände, die revolutionäre Ideen verbreiteten, für illegal erklärt und ihre Mitglieder wurden verfolgt. So gerät Jaroslav Hašek in Konflikt mit den Ordnungshütern. 1908 gab er die Tätigkeit bei den Anarchisten wegen seiner Heirat und Wunsch nach mehr Sicherheit auf.