درجبهۀ غرب خبری نیست،داستان یک داوطلب جوان بنام "پاول برویمر" است که درجنگ جهانی اول درسنگر¬های جبهۀ غرب، درآغاز پندارها، سپس دوستان و سرانجام تمام امید خود را ازدست می¬دهد. "پاول" خود نیزکمی پیش از پایان جنگ با روز¬های یکنواخت، خستگی و پوچی درگیربود. موفقیت شگفت¬انگیزاین کتاب را می¬توان اینگونه توضیح داد که دراینجا تجربۀ جنگ و رنج میلیون¬ها انسان به روشی منحصربه فرد و تاکنون بی¬نظیرکه تنها از اخلاق راستگویی و راستکاری سرچشمه می¬گیرد، درقالب واژه مطرح شد: حقیقت جنگ ازدیدگاه کسانی که تحت¬تأثیرآن قرارگرفته¬اند سرراست، ساده وبسیارانسانی، چنان دقیق بازسازی¬ شده¬ است که این میلیون¬ها نفرنتوانستند آن را انکارکنند: آری، اینگونه بود ونه طوری دیگر. خوانندگان و منتقدان در سراسر جهان با تأیید شورانگیز، ولی همچنین با رد آشکارناسیونالیسم متعصب جایی که منافع کوته بینانۀ خود را درخطر می¬دید؛ نظرات خود را بیان کرده¬اند. روند رویداد¬های تاریخی به طرزتلخی اتهام تکان¬دهندۀ "رمارک" را به اثبات رسانده است. این کتاب پس ازنخستین چاپ، به یک نام کاملا" آشنا درفراسوی مرزهای آلمان تبدیل شده است. "اریش ماریا رومارک" (1970-1898)، درکالج تربیت معلم کاتولیک¬ها تحصیل کرد. سال 1916 به خدمت سربازی رفت. پس ازجنگ، درآغازبه عنوان آموزگارجایگزین وبعد از آن به عنوان کارگرفصلی وسرانجام ویراستار در هانوفر وبرلین به کارپرداخت. سال 1932 آلمان را ترک و در سوئیس ساکن شد. کتاب¬های درجبهۀ غرب خبری نیست و راه بازگشت وی در سال 1933 بدست نازی¬ها سوزانده شدند. او در سال 1938به تبعید خودخواسته رفت. ازسال 1939 در امریکا زندگی کرد وسال 1947 شهروندی آن کشور را کسب کرد. او در سال 1970 در خانۀ دوم خود، تسین سوئیس درگذشت. Im Westen nichts Neues ist die Geschichte eines jungen Kriegsfreiwilligen „Paul Bäumer“, der in den Schützengräben des Ersten Weltkriegs- an der Westfront- zuerst seine Illusionen, dann seine Kameraden und schließlich alle Hoffnung verliert. „Paul“ selbst fällt an einem ereignislosen Gefechtstag kurz vor Kriegsende. Der sensationeller Erfolg dieses Buches erklärt sich daraus, dass hier in einer einmaligen und bisher einzigartigen Weise, nur von Ethos der Wahrhaftigkeit und der Ehrlichkeit getragen, das Kriegserleben und-erleiden von Millionen Menschen ins gestaltete Wort gehoben wurde: die Wirklichkeit des Krieges aus der Perspektive der Betroffenen, phrasenlos und einfach und sehr menschlich, so genau wiedergebend, dass diese Millionen nur bekennen konnten: Ja, so ist es gewesen, so und nicht anders. Mit leidenschaftlicher Zustimmung, aber auch mit krasser Ablehnung dort, wo sich ein engstirniger Nationalismus in seinen kurzsichtigen Interessen verletzt fühlte, haben die Leser und Kritiker in der ganzen Welt Stellung genommen. Der Verlauf der geschichtlichen Ereignisse hat der aufrüttelnden Anklage „Remarque“s auf bitterste Weise recht gegeben. Dieses Buch ist nach seinem ersten Erscheinen bereits zu einem Begriff geworden, weit über die Grenzen Deutschlands. „Erich Maria Remarque“)18981970-), besuchte das katholische Lehrerseminar. 1916 als Soldat eingezogen, wurde er nach dem Krieg zunächst Aushilfslehrer, später Gelegenheitsarbeiter, schließlich Redakteur in Hannover und Berlin. 1932 verließ „Remarque“ Deutschland und lebte zunächst im Tessin/Schweiz. Seine Bücher Im Westen nichts Neues und Der Weg zurück wurden 1933 von den Nazis verbrannt, er selber wurde 1938 ausgebürgert. Ab 1939 lebte „Remarque“ in den USA und erlangte 1947 die amerikanische Staatsbürgerschaft. 1970 starb er in seiner Wahlheimat Tessin.